مسأله 186 - براى پاك شدن كف پا و ته كفش بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف شود . مسأله 187 - لازم نيست كف پا و ته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد با راه رفتن پاك مىشود . مسأله 188 - بعد از آنكه كف پا و ته كفش نجس با راه رفتن پاك شد مقدارى از اطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد . مسأله 189 - كسى كه با دست و زانو راه مىرود اگر كف دست يا زانوى او نجس شود ، با راه رفتن پاك مىگردد . و همچنين است ته عصا و ته پاى مصنوعى و نعل چهار پايان و چرخ اتومبيل و درشكه و مانند اينها . مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد . اگر چه احتياط مستحب آن است كه به قدرى راه روند كه آنها هم بر طرف شوند . مسأله 191 - توى كفش و مقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد به واسطه راه رفتن پاك نمىشود و پاك شدن كف جوراب به واسطه راه رفتن محل اشكال است . 3 - آفتاب مسأله 192 - آفتاب زمين و ساختمان و چيزهايى كه مانند درب و پنجره در ساختمان به كار برده شده ، و همچنين ميخ را كه به ديوار كوبيده‌اند با پنج شرط پاك مىكند : اول - آنكه چيز نجس به طورى تر باشد ، كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود پس اگرخشك باشد بايد به وسيله‌اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند . دوم - آنكه اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب آن را بر طرف كنند .